Ach, je bent zelf sociaal beperkt!

Er wordt regelmatig gezegd dat jongeren die hun vrije tijd invullen met het spelen van games, op sociaal vlak een en ander tekort komen. Ze eten en drinken slecht, urineren in lege cola-flessen om niet van het scherm weg te hoeven en zien enkel zon op het moment dat het gordijn op een zonnige dag opzij schuift door hun huiskat. De huiskat die uit verveling de strijd is aangegaan met de muizen die leven van de resten uit de half leeggegeten zakken chips die verspreid liggen door de kamer.
Continue reading

Filmrecensie: Chernobyl Diaries

Een donkere zolderkamer, hier en daar een paar verhuis-dozen, een bank en een kastje met daarop een televisie. De ultieme setting voor een enge film. Zelfs een film die niet echt eng is, wordt in deze setting een spannende gebeurtenis. Toch? Fout! Er zijn films die zelfs voor deze setting te belabberd zijn uitgevoerd. En een van die films is de horror Chernobyl Diaries. Bij het zien van de trailer dacht ik van een leuk stukje vermaak te genieten. Niets is minder waar.
Continue reading

Vroeger, toen de zon nog scheen

Zo nu en dan zit ik met mijn gedachten in het verleden. Vroeger noem ik dat. Dat mag ik, want ik heb nog met flippo’s gespeeld. Ik zag de eerste computers en de opkomst van het internet. Mijn vroeger ziet er heel rooskleurig uit en soms zelfs een beetje middeleeuws. Zwaardvechten met de buurjongen, pijl en bogen maken en kastelen bouwen in de in de bomen op het pleintje. Met kantelen (zegge kantélen, wie kent dat nog) en alles daaromheen. Supercool, want dat waren wij. De buurt bevrijden van wespennesten en mierenplagen. Wij waren de Musketiers, de Robin Hoods, de Turtles, alles wat we maar wilden konden we zijn. Een gekleurd ooglapje, genaaid door je moeder, was voldoende om je een totaal iemand te laten voelen. Zo was er ook een bijzondere gebeurtenis die zich iedere twee weken herhaalde. Je wist dat het ging gebeuren. De emmers stonden klaar aan de straat en de lucht van rottende vitaminen streelde je neus-slijmvlies als de geur van een verse bak sterke koffie. Stank. Lekkere stank. Wat een tijden.
Continue reading

Filmrecensie: The Woman in Black

Op een zaterdag avond, met de gordijnen dicht, het licht uit en volume op drilboor is dit de film die doorspeelt als deze al lang is afgelopen. Normaal gesproken heb ik niet zo’n last van, laat ik het even als volgt noemen, de real life impact. Een uitermate spannende film die ons zelfs het licht aan liet doen op kamers waar je normaal alles op de tast doet. Voor mij een van de beste horrors in zijn soort.
Continue reading

Hee! Kijk ons eens hetero zijn! Zo trots!

Homo’s zijn vies. Homo’s zijn seksistische dieren die graag tegen andere mannen aan rijden. Het woord homo is een synoniem voor handtastelijk. Ja toch? Althans, dat is hoe men tegenwoordig over homo’s hoort te denken. Gepropagandeerd door de Gay Pride en alle andere homo gerelateerde kijk-mij-eens-sexy-zijn-in-mijn-strakke-roze-broek-met-uitgesneden-billen-evenementen.Vroeger waren homo’s ten minste normaal.
Continue reading