Bofkont voor het leven

Toen New York nog een WTC had en Kelly nog Ferry heette, werd er al gesproken over de ondergang van de wereld in 2012. Waarom? Omdat we graag doemdenken. We proberen altijd gegevens met elkaar te combineren om zo onheilspellend ongeluk te kunnen voorspellen. Een beetje spanning in het leven hebben we nodig om van de goede momenten te kunnen genieten. Stel nou dat je gisteren beter af was dan vandaag, dan weet je dat nu pas. Wij bofkonten weten altijd pas te laat dat we boffen en daarom zoeken we naar slechte dagen in de toekomst. Om het zelfde gevoel te ervaren in het heden.

Zoals er lang geleden in de penis-chop en clit-knip tijd werd geschreven over de kruisiging van ene Jezus op een vrijdag en een dertiental mensen dat aan de tafel zat bij het laatste avondmaal, wordt er vandaag de dag gesproken over vrijdag de dertiende. Afgelopen vrijdag was het zo ver. De ‘blijf binnen want het is vrijdag de dertiende’ dag. De ‘wet van Murphey-dag‘. Je wist dat het vrijdag de dertiende was, de derde dit jaar en drie maal is natuurlijk scheepsrecht. (Een gemiste media-kans voor onze religieuze betweters.) Daarnaast zat er tussen alle drie de vrijdagen exact 13 weken.

Op zo’n aangewezen ongeluksdag forceer je jezelf door alle situaties die fout kunnen gaan. Je zet onbewust je automatische piloot uit. Je neemt de controle over de dingen die normaal van zelf gaan en hiermee komen de menselijke foutjes die er vervolgens voor zorgen dat ‘s ochtends in de badkamer struikelt over een handdoek. Met een sierlijke zwaai stuiter je met je hoofd van de rand van de wastafel naar de toiletpot en binnen een fractie van een seconde sta je oog in oog met John Malkovich. Maar dit is niet gebeurd, dus ben ik een bofkont. Doemdenken dus, heerlijk.

Ik heb me dit hele jaar bofkont gevoeld omdat ik wist dat ik deze ultieme ongeluksdag zou overleven. Mensen zijn nooit gelukkig met wat ze hebben. Ze willen altijd hebben wat ze hadden of wat andere mensen hebben. Ik denk niet na over wat had gekund als ik was wie ik kon zijn of niet kon zijn. Het gras bij de buren is altijd groener en daarom leef ik aan twee kanten van het hek. Mijn gras is altijd groen, want ik ben een bofkont voor het leven.

@BasMatthee is weer in de boeken gedoken en heeft statistisch een nieuwe ongeluksdag uitgerekend. Hij voelt nu een opper-bofkont. Wel stopt hij iedere ochtend een Nespresso capsule tussen zijn billen. Je weet maar nooit!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *